In het afgelopen vergaderseizoen hebben we binnen de kerkenraad en binnen de Taakgroep Eredienst en Liturgie en de Taakgroep Jeugd veel gesproken over de liturgie in onze morgendiensten. De gemeenteavond hebben we als zeer plezierig ervaren: wat een meedenkende mensen in onze gemeente en wat was het fijn om van elkaar te horen hoe we de morgendiensten hebben ervaren. In het najaar gaat de kerkenraad kijken welke besluiten er moeten worden genoemd met betrekking tot de liturgie. We hebben de beide taakgroepen gevraagd ons daarover te adviseren.
Op de laatste kerkenraadsvergadering is de notitie “Liturgie in een veelkeurige gemeente” besproken.
Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer. (Romeinen 8: 38-39)

In onze kerk is een gedenkplek waar we gemeenteleden herdenken die overleden zijn. De plek bevindt zich bij de ingang van de kerkzaal, recht tegenover de kralen van de doopketting.
We passeren deze plek bij het binnenkomen en verlaten van de kerk. Zo hebben begin en einde van het leven een duidelijke plaats in ons midden.
Als er een gemeentelid uit de Protestantse Wijkgemeente ‘Open Hof’ overlijdt, wordt een steen neergelegd op de gedenkplek. Daarop is de naam en sterfdatum van de overledene geschreven.
In de bijbel wordt een steen vaak een gedenksteen, als deze verbonden is aan een bepaalde gebeurtenis. Denk hierbij aan Jakob die een steen gebruikt als hoofdkussen. Na zijn droom over de ladder die naar de hemel reikt, richt Jakob zijn steen op als gedenksteen. De steen wordt een symbool voor de verbinding tussen God en mensen.
De hardheid van steen staat voor blijvend zijn. Woorden in steen symboliseren de duurzaamheid en onveranderlijkheid. Zoals de Tien Woorden, gebeiteld in steen, voor eeuwig zijn gegeven, zo staat de steen met de naam symbool voor de eeuwigheid van het leven.
Iedere steen blijft een jaar lang op de gedenkplek liggen. Na dat jaar wordt de steen door een van de predikanten teruggegeven aan de nabestaanden.
Bij alle erediensten die gehouden worden in het Open Hof brandt een lichtje boven de gedenkplek, symbool voor het Licht waarop wij wachten en het Licht waarin wij geloven.
Misschien heeft u na het lezen van deze tekst of na het kijken bij de gedenkplek vragen of zijn er dingen die u graag eens met een ander wilt bespreken. Benadert u gerust de predikant of een ouderling of diaken die aanwezig is bij de dienst. Ook op een later moment kunt u één van hen benaderen voor een gesprek.
Wij hopen dat deze gedenkplek in onze gemeente een waardevolle gedachtenis biedt aan de mensen die deel uit gemaakt hebben van onze gemeente en aan wie wij de gedachte levend willen houden.
Taakgroep Eredienst van de PWG ‘Open Hof’